Bazen düşünüyorum sadece kalbimde degil hayatımda hala var olsaydın su an nasıl olurdu hersey? Yaptıgım tüm hataları, yasadigim tüm pişmanlıkları yine yasar miydim? Bugun beni ben yapan herseyi? Acaba bugun daha mi mutlu biriydim? Muhtemelen dur yapma diyeceğin, beni koruyup kollamak için caba sarf edeceğin zamanlar yasardik seninle... Peki ben aynı ben mı olurdum? Daha gamsız, daha keyifli bir ben mı?
Ben sensiz bir yasam düşünemezken nasıl toparlanıp yasadım bunca zamanı? Nasıl sensiz atlattım bunca hayal kırıklıklarını, üzüntüleri, pişmanlıkları?
Senin o kocaman sevgin olmayan bir hayata inadına sarılmış olmam senin de son pişmanlıklarını gormuş olmam mıdır? Senin yasayamadiklarini senin için yasamak istemem midir bütün bunlar, tüm gayretim bundan mıdır?
Yanımda olmadigin her gün icim ağlıyor, beraber geçirdiğimiz her gün için minnettarim...
Bu kadar farklı, bu kadar ozel oldugun için minnettarim...
Annem, seni çok özlüyorum sensiz bir hayati yasamaya cabalarken...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder